Hoe komt het contact met een voorouder tot stand?

Het eerste contact dat met een voorouder wordt gemaakt, is wanneer jij, binnen het ritueel dat we gaan doen, een steentje oppakt en je daarmee verbindt. Dat gebeurt door het steentje even in je handen te houden. Je kunt de voorouder die het vertegenwoordigt, welkom heten. Dat mag je voor jezelf doen, zonder dat uit te spreken. Je zou kunnen nagaan of je iets gewaar wordt. Daarvoor maak je jezelf leeg en gaat na of je iets voelt, of een gedachte in je opkomt, of je een fysieke ervaring hebt. Het gaat om subtiele energieën, dus de gewaarwording zal waarschijnlijk heel subtiel zijn. Je kunt uitspreken wat je ervaart, dan heb je het op je opname staan. Dat kan achteraf interessant voor je zijn. Het steentje vasthouden doe je kort. Daar komen geen vragen over vanuit de begeleider of mij. Het is overigens heel normaal om niets gewaar te worden. Dit vasthouden door jou van het steentje en je innerlijk even met de voorouder verbinden, is het eerste contact met een voorouder.

Nadat je op die manier contact hebt gemaakt met de voorouder, geef je het steentje over aan mij. Dat is het tweede contact dat met een voorouder tot stand komt. Ik ga de voorouder representeren. Dat wil zeggen dat, zodra ik het steentje van jou heb overgenomen, mijn persoontje niet meer verschijnt maar de voorouder. Ook hier blijft het gaan om subtiele energieën. De voorouder kan langzaam in mij iets meer in bewustzijn naar voren komen en iets van zichzelf kenbaar maken. In deze fase zijn vragen van jou of de begeleider welkom, want dat helpt de voorouder zich meer bewust te worden in ons hier en nu moment.

Meer hierover lees je in het kopje “Steentjes invoelen en representeren”. 

Misschien belangrijk om je bijtijds te realiseren is het feit dat het steeds gaat om jouw biologische voorouders. Die kunnen verschillen van wie jouw voorouders worden genoemd volgens de genealogie.

Een casus

Wat dat betreft was het meteen raak in de eerste thematische voorouder opstelling. Een voorouder, een vrouw, was zeer bang. Ze was aan het rillen over haar hele lichaam. De vraag werd gesteld waarom ze zo bang was. Dat kostte de voorouder even verwerkingstijd. Toen vertelde ze dat ze op een plek stond waar andere mensen haar absoluut niet wilden hebben. Ze was bang vermoord te worden, hier en nu. Wat was het geval? Ze had als arme vrouw een kind gebaard voor een rijke vrouw die zelf geen kinderen kon krijgen. Maar dat mocht natuurlijk niemand weten! Ze wilde graag af en toe een glimp opvangen van haar kind. Dat moest ze heel stiekem doen want haar leven stond op het spel. Ze dacht dat ze in de opstelling omgeven werd door voorouders van de rijke familie. Tot ze zich realiseerde dat de voorouderlijn bestond uit haar eigen voorouders. Daarop riep ze uit naar degene voor wie het ritueel was: “weet jij wel dat je dan met míjn voorouders te maken hebt?” Ze dacht dat dat voor deze persoon een hele openbaring moest zijn om opeens te maken te hebben met een voorouderlijn van arme sloebers, in plaats van uit een rijke familie te stammen.

Dit zal niet de laatste keer zijn geweest dat zoiets gebeurt.